ಆಕಾಶವೇನೋ
ಆಗಾಗ್ಗೆ
ಕಂಬನಿಗರೆದು
ತನ್ನ ದುಃಖ್ಖ
ಕಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತೆ
ಭೂಮಿ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೀರಿ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತೋಯ್ದು
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ
ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗುತ್ತೆ!
ಅವರಿವರ
ಭಾವಗಳಿಗೆ
ಬಲಿ ಯಾರು ?
ಪ್ರಶ್ನೆ
ಯಾವಾಗಲೂ ಸಾವಿನದ್ದೇ!
ಉತ್ತರಗಳ
ಹುಡುಕುವ
ಬದುಕು
ಮುಗಿವ ವೇಳೆಗೆ
ಎದ್ದರೇನು
ಪ್ರಯೋಜನ?
ನಾ ನಿನ್ನ ಅರಸದೆ, ಬಯಸದೆ ನೀ ನನ್ನ ಅರಸದೆ, ಬಯಸದೆ ವಿಧಿಯು ನಮ್ಮ ಕೂಡಿಸಿರೆ ನಮ್ಮೀ ನಿತ್ಯ ಮಿಲನ ಸುದೀರ್ಘ ಪಯಣ ಹಾಕಿದೆ ಬುನಾದಿ ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ನನ್ನ ಮನದಲಿ...
