ಪರಿ ಪರಿ ಪರೀಕ್ಷೆ

ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಮುಗ್ಸಾಯಿತಲ್ಲ. ಈಗ ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಬರೋಣ. ಹಿಂದಿನ ಪೋಸ್ಟ್ ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಹತ್ತಿರ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರ ಅವತಾರಗಳು ಬೇರೆ ಆಗ್ತಾ ಇತ್ತು.
ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಓದಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಸುಮಾರು ದಿನ ರಜಾ ಕೊಡೋರು. ಹೊರ ಊರಿಂದ ಓದಲು ಬಂದ  ಕೆಲವರು, ತಮ್ಮೂರಿಗೆ ಹೊರಟುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಸುಮಾರು ಜನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಲಯದಲ್ಲೇ ಉಳಿದು ಓದೋರು.

ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಪರೀಕ್ಷಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಲಯದಲ್ಲಿ ಇರ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯರು, ತಲೆ ತುಂಬಾ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿ(ಬೇರೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೂದಲಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ವಾಸನೇನು ಸೋಕಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ) ಕೂದಲು ಗಂಟು ಹಾಕಿ(ಬೇರೆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಗಡೆ ಬಂದಾಗ, ಕೂದಲು ಕಟ್ಟಿರಲಿಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲ)  ಆ ಗಂಟಿಗೊಂದು ಪೆನ್  ಸಿಕ್ಕಿಸಿ, ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಓಡಾಡೋದು.

ಹುಡುಗರ ಅವತಾರ ಇನ್ನೊಂದು ತರ. ಹಾಕಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆನೆ ಹಾಕುತ್ತಾ(ಒಗೆಯದೆ ), ಮೀಸೆ, ಗಡ್ಡ ಬೋಳಿಸದೆ, ರಾತ್ರೋ ರಾತ್ರಿ ಟೀ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಟೀ ಕುಡಿಯೋದು.

ಈ ಅವತಾರದ ಅವಕಾಶಗಳು, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಲಯದದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಈ ತರದ ವೇಷ ಭೂಷಣಗಳ ಅವಕಾಶ ಇರಲಿಲ್ಲ. 

ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಬರೋ ದಾರಿಯಲ್ಲೂ ಕೆಲವರು ಪುಸ್ತಕ ಓದಿಕೊಂಡೆ ಬರೋರು. ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿ ಕಲಿಯಕ್ಕೆ ಆದ/ಆಗದ್ದನ್ನು, ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಬರೋ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಓದಿ, ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರೋ, ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೋ  ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಅರ್ಥ ಆಗಿಲ್ಲ.

ಹೀಗೆ ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆಯ ದಿನ. ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಸಿ, ಹೊರಬಂದಾಗ ನನ್ನ ಒಬ್ಬ ಸಹಪಾಠಿ ಗೋಳಾಡ್ತಾ ಇದ್ದ. ಮಂಗಳೂರು ಕಡೆಯವ ಗೊಳೋ ಅಂತಿದಾನೆ, "ಎಂತ ಸಾವು ಮಾರಾಯ ನಂದು. ಆ ಹುಡುಗಿ ನನ್ನ ಬಾಳನ್ನೇ ಹಾಳು ಮಾಡಿಬಿಟ್ಲು! "

ನಾನು ಇದೇನಪ್ಪ, ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷಾ ಕೊಠಡೀಲೆ ಇದ್ದೆವಲ್ಲ. ಇವನಿಗೆ ಯಾವ ಹುಡುಗಿ ಏನು ಮಾಡಿದಳು ಅನ್ಕೊಂಡೆ.
ಅವನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ, ತನ್ನ ಗೋಳನ್ನ. "ನಾನು ಬರೆದದ್ದು ಉತ್ತರ ಸರಿ ಇತ್ತು ಮಾರಾಯ. ಅವಳು ಬರೆದದ್ದು ನೋಡಿ, ನಾನು ಬರೆದ ಉತ್ತರ ತಪ್ಪು  ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅದು ಹೊಡೆದು ಹಾಕಿ, ಅವಳ ಬರೆದ ಉತ್ತರ  ಬರೆದೆನಲ್ಲ ಮಾರಾಯ! ಅವಳು ಟಾಪರ್ ಅಂತ ನಂಬಿದ್ದೆ ತಪ್ಪಾಯಿತು. ಗೊತ್ತಿದ್ದದ್ದೇ ಅದೊಂದು ಉತ್ತರ. ಈಗ ಪಾಸಾಗೋದೇ ಕಷ್ಟ ಉಂಟಲ್ಲ, ಎಂತದು ಮಾಡೋದು!"

ಕರ್ಮಕ್ಕೆ, ಜನ ತಮಗಿಂತ  ಬೇರೆಯವರ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಇಟ್ಟರೆ ಹೀಗೆ ಆಗೋದು!

ಇನ್ನೊಂದು ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಅಲ್ಲಿ, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಡ್ರಾಯಿಂಗ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರೆಶ್ನೆ ಪತ್ರಿಕೆ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಸುಮಾರು ೬೦ ಅಂಕಿಗಳು ಬರೋದರಲ್ಲಿ ಅನುಮಾನ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸಿತು. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ, ಉತ್ತರ ಬರೆದು ಬಂದಿದ್ದೆ. ಫಲಿತಾಂಶದ ದಿನ ಪಾಸಾದವರ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಸರೇ ಇಲ್ಲ. ನೋಡಿದರೆ, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಡ್ರಾಯಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ನಪಾಸಾಗಿದ್ದೆ. ಆಷ್ಟೇನು  ಬೇಸರ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ೩ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ನಪಾಸಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಈ ಸಲ ಒಂದೇ, ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ಕೊಂಡೆ. ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರೆಲ್ಲರ ಫಲಿತಾಂಶ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡ್ಕೋತಾ ಇದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ತುಂಬಾ ಸಪ್ಪಗಿದ್ದಳು. ನಾನು, ಬಹುಷಃ ಎರಡು ಮೂರು ವಿಷಯ ಹೋಗಿರಬೇಕು. ಮಾತಾಡಿಸಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಹೋದೆ. "ಏನಾಯಿತು ಫಲಿತಾಂಶ? ಯಾಕೆ ಸಪ್ಪಗಿದ್ಯಾ?" ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ. ಅವಳು, ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದಳು. ನನಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗದೆ, "ಫೇಲ್ ಆಗಿದ್ಯಾ? ಎಷ್ಟು ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್?" ಕೇಳಿದೆ. ನಂದು ಒಂದು ಹೋಗಿದೆ, ನಪಾಸಾದ್ರೆ, ಮುಂದಿನ ಸಲ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓದಿ ಪಾಸ್ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋಣ ಅನ್ನೋ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ. ಅವಳು, "ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಪಾಸ್ ಆಗಿದೆ" ಅಂದ್ಲು. ಇದೊಳ್ಳೆ ಕಥೆ ಆಯಿತಲ್ಲ ಈ ಹುಡುಗೀದು. ನಾನಿಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಪಾಸಾಗಿ ಆರಾಮಾಗಿ ಇದ್ದೀನಿ. ಇವಳು ಎಲ್ಲ ಪಾಸಾಗಿ ಸಪ್ಪಗಿದ್ದಾಳೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಿರಿಕಿರಿ ಆಗಿ "ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೇನು ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್?" ಅಂದೆ. ಅದಕ್ಕವಳು, "ನೀನು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಡ್ರಾಯಿಂಗ್ ಫೇಲ್ ಆಗಿದ್ಯಲ್ಲ" ಅಂದ್ಲು. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು, "ಅದು ಸರಿ, ನಾನು ಫೇಲ್ ಆಗಿದ್ದಕ್ಕೂ, ನೀನು ಸಪ್ಪಗಿರೋದಕ್ಕೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ?"
ಅದಕ್ಕವಳು: " ಪೂರ್ತಿ ಪೇಪರ್ ನಿನ್ನ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆ ಇಂದ ಕಾಪಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ನಾನು ಪಾಸಾಗಿದ್ದೀನಿ, ೬೦ ಬಂದಿದೆ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಅದಕ್ಕೆ" ಅಂದಾಗ, ದಂಗಾಗಿ ಸಪ್ಪಗಾಗೋ ಸರದಿ ನಂದು!

ಹೀಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ತರದ ಒತ್ತಡ ಇದ್ದೆ ಇರ್ತ ಇತ್ತು. ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೀಬೇಕಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಒತ್ತಡ, ಬರೆದಾದ ಮೇಲೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಏನಾಗತ್ತೋ ಅನ್ನೋ ಒತ್ತಡ.
ನಾಕನೇ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದಿತ್ತು. ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಸ್ ಅಲ್ಲಿ ವಿಸ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ವಿಷಯದಮೇಲೆ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಹೋಯಿತೋ, ಉಪನ್ಯಾಸಕರಿಗೆ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ತಪ್ಪಿತೋ, ಒಟ್ಟು ಸುಮಾರು ಜನ ನಪಾಸಾಗಿದ್ದರು. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಆ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ನಂದು ಎಲ್ಲ ಪಾಸ್ ಆಗಿತ್ತು.

ನಾನು ಪ್ರೌಢ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಏನೋ ಮಾತಾಡುತ್ತ, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕಲಿಯೋದಕ್ಕೆ  ಉಪನ್ಯಾಸಕರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಬಾರದು ಅಂತ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ. ನನಗಿಂತ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವನ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ತುಂಬಾ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೊಗೊಂಡು, ಪಿ.ಯು.ಸಿ. ಇಂದಾನೆ, ಪಾಠಕೇಳೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಯಾವುದೋ ಕೆಲ ವಿಷಯಗಳು, ನನಗೆ ವಿಷಯ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ ಆಗೋ, ಪಾಠ ಮಾಡೋರು ಇಷ್ಟ ಆದಾಗಲೂ ಕೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಂದ ನೋಟ್ಸ್ ಬರೀತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೊನೆ ಬೆಂಚ್ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತು, ಚುಕ್ಕಿ ಆಟ ಆಡೋದೋ, ಅಥವಾ ಒಂದು ಹನಿಗವನನೋ, ಕವನನೊ ಗೀಚಿ ಚೀಟಿ ಪಾಸ್ ಮಾಡಿ ಓದುಗರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಕಾಯ್ತಾ ಕೂತಿರ್ತಾ ಇದ್ದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕಿರು ಮತ್ತೆ ಮುಖ್ಯ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೂ ಮೊದಲು, ನನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಯೊಬ್ಬಳ ನೋಟ್ಸ್ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿಸಿ ಓದ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಆ ಹುಡುಗಿಗೆ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ನಿಷ್ಠೆ, ನಿಯತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ ಪಾಠ ತಪ್ಪಿಸದೇ, ಮೊದಲ ಬೆಂಚ್ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತು, ಪಾಠಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡು, ನೋಟ್ಸ್ ಬರೆಯೋಳು. ನಾನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಮುಂಚೆ ಹೋಗಿ, ಅವಳ ನೋಟ್ಸ್ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ಬುಕ್ ಜೊತೆಗೆ ಓದ್ಕೋತ  ಇದ್ದೆ.

ಹಾಗೆ, ಐದನೇ ಸೆಮಿಸ್ಟರ್ ಮೊದಲ ಕಿರಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಘೋಷಿಸಿದ ದಿನ ಸಂಜೆ, ಅವಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಲಯಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ಅವಳ ಜೊತೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆದು ನೋಟ್ಸ್ ಕೇಳಿದೆ, ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಗೆ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಸರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿಸಿದ ಅವಳು, ಇದ್ದಕ್ಕಿಂದ್ದಂತೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, "ಹೋಗೆಮ್ಮ ಅನಿತಾ, ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ನೀನು ನನ್ನ ನೋಟ್ಸ್ ಕೇಳಬೇಡ, ನಾನು ಕೊಡಲ್ಲ" ಅಂದ್ಲು. ಎರಡು ವರ್ಷ ಕೊಟ್ಟವಳಿಗೆ ಈಗ ಏನಾಯಿತು ಅನ್ಕೊಂಡೆ. "ಯಾಕೆ, ಏನಾಯಿತು? ನಾ ಏನಾದ್ರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ನ?" ಅಂತ ವಿಚಾರಿಸಿದೆ. ಅದಕ್ಕವಳು: "ನೀನು ಸರೀಗೆ ಕ್ಲಾಸ್ಗೆ ಬರಲ್ಲ. ಬಂದ್ರೂ, ಪಾಠ ಕೇಳಲ್ಲ, ನೋಟ್ಸ್ ಬರ್ಕೊಳಲ್ಲ. ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಬಂದು ನನ್ನ ನೋಟ್ಸ್ ಜೆರಾಕ್ಸ್ ಮಾಡ್ಸಿ ಓದಿ, ನೀನು ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಸ್ ಪಾಸ್ ಆಗ್ಬಿಟ್ಟೆ, ನಾನು ಫೇಲ್ ಆಗ್ಬಿಟ್ಟೆ" ಅಂದ್ಲು. ನಂಗೆ ಜೋರು ನಗು. ನಗೋ ಹಾಗೆ ಇಲ್ಲ. ನಕ್ಕರೆ ನೋಟ್ಸ್ ಸಿಗಲ್ಲ ಇನ್ಮೇಲೆ.

ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ರಮಿಸಿ, ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ, "ಯಾರೋ ಸರಿಯಾಗಿ ಉತ್ತರ ಪತ್ರಿಕೆ ವ್ಯಾಲ್ಯೂಯೇಷನ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅನ್ಸತ್ತೆ ಕಣೆ. ನಾನೇ ಪಾಸ್ ಆದಮೇಲೆ ನೀನ್ ಹೇಗೆ ಫೇಲ್ ಆಗಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಹೇಳು." ಅಂತೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ, ನೋಟ್ಸ್ ಇಸ್ಕೊಂಡು ಬಂದೆ ಅನ್ನಿ.

ಆದರೂ, ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯ ಇದೆ ಅಲ್ವಾ? ;)

ಇವೆಲ್ಲ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಷಯಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಾದರೂ, ನನ್ನನ್ನು ಮುಂಬರುವ ಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೆ ಅನ್ಸತ್ತೆ, ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ!