Sunday, May 17, 2015

ನಿವೇದನೆ

ಸತ್ತವರೇ
ನೆಮ್ಮದಿ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಗಳ
ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿ
ಮರೆಯಾದವರೇ
ನಿಮಗರಿವಿದೆಯೇ?
ನಿಮ್ಮ ನೆನಪು
ಕಣಕಣವಾಗಿ
ಕೊಲ್ಲುವುದೆಮ್ಮ
ನಿಮ್ಮ ಅಗಲಿಕೆಯ
ಗಾಯ ಮಾಗದೆ
ಆಗಾಗ ಒಡೆದು
ಉರಿ ನೋವು
ನಿಮ್ಮೊಡನಾಟ
ಹಂಬಲಿಸಿದೆ ಮನ
ನಿಮ್ಮ ಸಾನಿಧ್ಯವ
ಬಯಸಿದೆ ಮನ
ನೀವೇನೋ
ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟಿರಿ...
ಈ ಮಾಗದ ಗಾಯ
ಅಳಿಸಲಾಗದ ಛಾಯೆ
ನೀಗದ ನೋವು
ನಾವಿರುವವೆಗೆ..

No comments:

Post a Comment

ಒಂದು ಪ್ರೇಮ ಕವಿತೆ

ನಾ ನಿನ್ನ  ಅರಸದೆ, ಬಯಸದೆ  ನೀ ನನ್ನ  ಅರಸದೆ, ಬಯಸದೆ  ವಿಧಿಯು ನಮ್ಮ  ಕೂಡಿಸಿರೆ ನಮ್ಮೀ ನಿತ್ಯ ಮಿಲನ  ಸುದೀರ್ಘ ಪಯಣ   ಹಾಕಿದೆ ಬುನಾದಿ  ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ  ನನ್ನ ಮನದಲಿ...